Werken na kanker: de kracht van Rentree

Na een kankerdiagnose terugkeren naar de werkvloer is vaak een grote uitdaging. Het traject Rentree, een werking binnen sociale onderneming emino, biedt daarbij gratis ondersteuning. Samen met een coach worden vragen en onzekerheden rond werkhervatting besproken en aangepakt. Zo wordt de terugkeer naar werk voor zowel werknemer als werkgever zo vlot en duurzaam mogelijk gemaakt. Ex-patiënte Heidi Geryl (medewerker bij CVO Scala), haar collega Liesbeth Keirse en Silja Defrancq (jobcoach bij emino) delen hun ervaringen.

Hoe kwam je in contact met Rentree, Heidi?
Heidi: “Het was op de dienst oncologie dat ik Rentree leerde kennen. Na vier jaar afwezigheid ben ik met hun begeleiding progressief beginnen werken: een jaar geleden startte ik met acht uur, en sinds een half jaar werk ik halftijds. Voordat ik kanker kreeg was ik personeelsverantwoordelijke bij CVO Scala, nu sta ik in voor de cursistenadministratie.”
Silja: “Mensen die kanker hebben doorgemaakt, hebben vaak een gevoel van machteloosheid. Met Rentree willen we hen versterken en opnieuw regie geven over hun leven en werk. Meestal komen werknemers eerst zelf naar ons met vragen. We starten met een kennismakingsgesprek en luisteren naar de noden van de cliënt. Wat lukt er vandaag al? Waar zit het moeilijk? Afhankelijk daarvan bekijken we samen hoe de terugkeer naar de werkvloer aangepakt kan worden. Daarna gaan we samen in gesprek met de werkgever. Vaak starten cliënten progressief en evalueren we regelmatig: hoe loopt het, moet er iets aangepast worden, kunnen we een stap verder zetten? Vanuit emino helpen we ook met praktische zaken: wat geeft je energie, wanneer overschat je jezelf, hoe bewaar je de werk-privébalans? En ook met administratieve vragen, die per werkgever verschillen. We hebben daarvoor specialisten in sociale wetgeving, en ook de coach staat altijd klaar om zich daarin te verdiepen en stap voor stap zaken uit te zoeken.”

Wat betekende die begeleiding voor jou, Heidi?
Heidi: “Het is goed om iemand naast je te hebben die het gesprek met je werkgever kan voeren en je kan ondersteunen. Dat gesprek hebben we samen voorbereid. En op mijn eerste werkdag kwam Silja langs. Ze sprak met de collega’s zodat zij beter konden inschatten wat ik aankon. Dat vond ik heel fijn. Gelukkig had ik tijdens mijn ziekte contact gehouden met collega Liesbeth, waardoor zij begreep dat ik veranderd was.”
Liesbeth: “Vroeger zat Heidi vol energie, nu is ze sneller moe. Het helpt dat een externe dat kan duiden. Silja staat achter haar.”
Heidi: “Toch was weer werken zwaarder dan ik verwacht had. Gelukkig hebben mijn collega’s begrip als ik even afdwaal.”
Silja: “Heidi vond het soms moeilijk om de juiste woorden te vinden. Dat is lastig, zeker als je vroeger heel vlot was en dat plots niet meer vanzelfsprekend is. Het team rond iemand is dan heel belangrijk. Als coach ben ik heel blij dat ik haar op haar tempo en volgens haar noden kon ondersteunen.”

Welke uitdagingen kwamen er op jullie pad?
Silja: “In het begin is er vaak veel begrip, maar na verloop van tijd kan de druk groter worden. Als iemand er weer goed uitziet en weer meedraait op het werk, wordt de ziekte soms vergeten, en dan zijn wij er om de mogelijkheden van onze cliënt en de verwachtingen weer op elkaar af te stemmen.”
Heidi: “Dat op je eentje moeten doen, is niet evident. Zodra je haar weer groeit en je er gezond uitziet, denkt men dat je hersteld bent. Maar niemand voelt hoe je je vanbinnen voelt. Vaak moet ik een heel weekend rusten om op maandag weer te kunnen werken.”

Silja: “Kanker laat een litteken achter, en ook maanden na de terugkeer blijven er beperkingen zichtbaar. Daarom is het cruciaal om ook de omgeving te betrekken: het gezin, de collega’s, de werkgever,… Al die factoren samen zorgen voor een positieve terugkeer naar de werkvloer, die ook vol te houden is. Ik ga voor mijn cliënten door het vuur. Hen opnieuw zien stralen, daarvoor doe ik het.” 

Welke boodschap willen jullie meegeven?
Heidi: “Ik vind het jammer dat nog te weinig mensen Rentree kennen. Voor wie geen begeleiding heeft, verloopt de terugkeer naar het werk vaak veel moeilijker, hoor ik van lotgenoten. Voor mij maakte het een wereld van verschil dat Silja erbij was. Werk is ook een stuk sociaal leven. Je voelt dat je weer deel uitmaakt van de maatschappij door bij te dragen.”
Liesbeth: “Je voelt je weer nuttig. Soms wil Heidi té goed doen en maakt ze het zichzelf moeilijk. Terwijl collega’s dat wel begrijpen als ze eens een lastig moment heeft.”
Silja: “Het gaat altijd om een samenloop van factoren. De jobinhoud is belangrijk, maar het team errond misschien nog meer. Samen obstakels overwinnen en stap voor stap oplossingen zoeken: dáár draait het om.”